Er was eens een tweeling. De ene heette Nog Eens en de andere heette Nog Eens. Op een dag gingen ze samen varen. Nog Eens viel uit het bootje. Wie bleef er over? Nog Eens! … Er was eens een tweeling. De ene heette Nog Eens en de andere heette Nog Eens. Op een dag gingen ze samen varen. Nog Eens viel uit het bootje. Wie bleef er over? Nog Eens! … Er was eens een…
— Lieke
Een Duitser komt bij een oud kasteeltje en vraagt om een slaapplaats voor de nacht. De kasteeleigenaar zegt dat dat wel kan, maar dat er maar één kamer is waar hij kan slapen, en dat het daar spookt. De Duitser zegt dat ‘ie toch de kamer neemt. Die nacht wil de Duitser gaan slapen en als het licht uit is hoort hij: “Ik pak je beet en ik eet je op, ik pak je beet en ik eet je op, ik pak je beet en ik eet je op”. De Duitser schrikt daar zo van dat ‘ie snel zijn spullen pakt en zonder te betalen wegrent. De volgende dag komt er een Belg bij het kasteel en hij vraagt ook om een kamer. Hij krijgt hetzelfde verhaal te horen als de Duitser: één kamer waar het spookt. De Belg is stoer en vindt het niet erg, dus hij wil daar wel een nachtje blijven. Die nacht gebeurt weer hetzelfde: “Ik pak je beet en ik eet je op, ik pak je beet en ik eet je op, ik pak je beet en ik eet je op”. Van schrik rent de Belg zonder zijn spullen naar buiten zonder ooit nog terug te komen. De volgende dag komt een Nederlander bij het kasteeltje aan, hij wil ook één nacht blijven slapen. Hij hoort ook het verhaal van de kasteeleigenaar aan en na een beetje twijfelen besluit hij om te blijven. Als hij het licht uit heeft gedaan hoort hij het ook: “Ik pak je beet en ik eet je op”. De Nederlander stapt uit bed en loopt naar de kast waar het geluid vandaan komt. Dan trekt hij heel langzaam de kastdeur open en daar ziet hij een kabouter staan die ijverig uit zijn neus staat te eten en daarbij zegt: “Ik pak je beet en ik eet je op”.
— Tom
Er liggen twee lucifers in het ziekenhuis. Vraagt de ene aan de ander: “Waarom lig jij hier?”. “Verbrande kop, en jij?”. “Gebroken poot”.
Op de Dam staat een jochie kranten te verkopen. “Grote oplichtingsaffaire”, roept hij. “Vijftig slachtoffers”. Een voorbijganger koopt een krant, en bladert hem door. Hij kan niets vinden over een oplichtingsaffaire. Hoort hij het ventje roepen: “Grote oplichtingsaffaire, eenenvijftig slachtoffers”.
— Jean
“Waarom huil je toch zo?”, vraagt de ene ui aan de andere. “Ze hebben me gesneden.”
— Jean
De muziekleraar vraagt: “Sietse, als iemand alleen een instrument bespeelt, hoe heet dat dan?”. “Solo”. “Goed, en Jelle, als men met z’n tweeën speelt?”. “Een duet meneer”. “Uitstekend. En Paul, met z’n drieën spelen, hoe noem je dat?”. “Een trio”. “Prachtig. En Rob, als je met zijn vieren speelt?”. “Klaverjassen, meneer!”
Mijn vriendin heeft in de loop van de tijd wel tien huwelijksadvertenties laten plaatsen,” zegt Truus, “maar het resultaat was nul.” “Maar ze heeft nu toch een man?” meent Trees. “Ja,” zegt Truus, “hij is die nul.”
Een ambtenaar zit koffie te drinken. De kantine-juffrouw vraagt hem: “Wilt u nog een tweede kopje?”. “Nee”, zegt hij, “dank u wel, anders kan ik vanmiddag niet slapen”.
Er zitten twee Belgen in een bar. Eentje staart uit het raam. “Waar kijk je zo naar?”, vraagt de ander. “Ze hebben net je auto gestolen”, zegt de ene, “maar maak je niet ongerust, ik heb het kenteken genoteerd”.
Een man neemt uit het vak bij de dierenvoeding twee blikken hondenvoer. Als hij wil afrekenen bij de kassa vraagt de cassière: “Heeft u eigenlijk wel een hond?”. “Ja natuurlijk heb ik een hond, waarom zou ik anders hondenvoer kopen?”. “Sorry hoor”, antwoord ze, “we hebben een nieuwe regel en u moet eerst bewijzen dat u een hond heeft”. Woedend over zoveel onzin smijt de klant de blikken op de grond en stampt de winkel uit. Twee dagen later neemt hij in dezelfde winkel een pak kattenvoer. Nu wordt hem gevraagd of hij wel een kat heeft, en of hij dat kan bewijzen. De man begint dit aardig beu te worden en smijt boos het kattenvoer door de winkel en vertrekt. De andere dag komt hij terug met een bruine papieren zak in zijn hand en loopt direct door naar de cassière. “Zou u even in deze zak kunnen voelen”, vraagt hij haar. Als de cassière voelt zegt ze: “Het is zacht en warm”. “Klopt”, zegt de man, “mag ik nu een pak wc-papier?”.